|
بررسی رابطه پیری بافت چربی احشایی و دریافت های آنتی اکسیدان رژیم غذایی در بزرگسالان چاق: یک مطالعه مورد-شاهدی
|
سپیده فاضلی طاهریان    ، غزاله اسلامیان* ، اعظم شاکری ، حمید زند ، نیکی تدین ، سید حسین اردهالی |
| دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، gh_eslamian@yahoo.com |
|
|
چکیده: (2985 مشاهده) |
سابقه و هدف: افزایش استرس اکسیداتیو و رادیکالهای آزاد و در نتیجه با آسیب به DNA یکی از عوامل پیری سلولی که چاقی نیز با این عوامل همراه است. از طرفی دریافت آنتی اکسیدانها با خنثی نمودن رادیکال های آزاد به تعویق پیری بافت ها از جمله بافت ادیپوسیت ممکن است کمک کنند. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه پیری بافت چربی و دریافتهای آنتی اکسیدان رژیم غذایی در بزرگسالان چاق انجام شد.
مواد و روشها: مطالعه مورد شاهدی حاضر با 20 بزرگسال کاندید جراحی چاقی و 20 بزرگسال دارای وزن نرمال در بیمارستان شهدای تجریش تهران انجام شد. فعالیت بتاگالاکتوزیداز در بافت چربی احشایی اندازهگیری شد. میزان دریافت آنتی اکسیدان های رژیم غذایی با استفاده از پرسشنامه بسامد خوراک ارزیابی شد.
یافتهها: در گروه مورد بین دریافت روزانه ویتامین C (039/0 = P) و سلنیوم (028/0 = P) با فعالیت بتاگالاکتوزیداز در بافت چربی احشایی ارتباط معکوس معنیدار و در گروه شاهد بین دریافت روزانه ویتامین C (001/0 = P)، لیکوپن (027/0 = P)، سلنیوم (037/0 = P) و منیزیم
(002/0 = P) با فعالیت بتاگالاکتوزیداز در بافت چربی احشایی ارتباط معکوس معنیدار نشان داده شد. در افراد دارای فعالیت بالای آنزیم بتاگالاکتوزیداز (پیری سلولی) در بافت چربی احشایی، دریافت روزانه ویتامین E (046/0 = P)، ویتامین C (001/0 > P)، لیکوپن (030/0 = P)، سلنیوم (035/0 = P) و منیزیم (01/0 = P) به طور معنیداری کمتر از افراد گروه دارای فعالیت پایین آنزیم بتاگالاکتوزیداز در بافت چربی احشایی بود.
نتیجه گیری: دریافت بالای آنتیاکسیدانهای رژیم غذایی با کاهش پیری سلولی در بافت چربی بزرگسالان چاق رابطه دارد. انجام مطالعات با نشانگرهای بیشتر پیری سلولی پیشنهاد میشود.
|
|
| واژههای کلیدی: آنتی اکسیدان ها، بافت چربی احشایی، پیری سلولی، چاقی |
|
|
متن کامل [PDF 648 kb]
(810 دریافت)
|
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تغذيه
دریافت: 1402/4/21 | پذیرش: 1402/8/3 | انتشار: 1402/10/12
|
|
|
|
|
|
