:: دوره 20، شماره 5 - ( ویژه نامه زمستان: خلاصه سیاستی 1404 ) ::
جلد 20 شماره 5 صفحات 174-169 برگشت به فهرست نسخه ها
تقویت مشارکت جامعه برای تسریع گذار به رژیم‌های غذایی پایدار در ایران: چالش‌ها و گزینه‌های سیاستی
لیدا شمس ، الهام حججی* ، احمدرضا درستی مطلق ، انسیه جمشیدی ، ندا عزالدین
دانشگاه علوم پزشکی تهران ، elhamhojaji@yahoo.com
چکیده:   (966 مشاهده)
مقدمه و هدف: رژیم غذایی پایدار رویکردی است که ضمن تأمین سلامت و امنیت غذایی، آثار زیست‌محیطی را کاهش داده و از نظر اقتصادی و فرهنگی قابل پذیرش است. با وجود اهمیت این موضوع، مشارکت جامعه در سیاست‌های مرتبط با رژیم غذایی پایدار در ایران همچنان محدود است. این خلاصه سیاستی با هدف ارائه چالش‌ها و پیشنهادات سیاستی برای ترویج رژیم غذایی پایدار مبتنی بر مشارکت جامعه تهیه شده است.
مواد و روش‌ها: این خلاصه سیاستی از یک مطالعۀ کیفی با رویکرد تحلیل سیاست، استخراج شد. داده‌های این مطالعه، از طریق مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته با خبرگان حوزه‌های مرتبط، و نیز یک مرور حیطه‌ای بر مطالعات و اسناد منتشرشده گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای هدایت‌شده تحلیل شد.
یافته‌ها: مهم‌ترین چالش‌ها شامل آگاهی ناکافی مردم، مشارکت محدود در تصمیم‌گیری‌ها و برنامه‌های اجرایی، دسترسی نابرابر به غذای سالم، ضعف هماهنگی بین‌بخشی، ناکارآمدی نظام‌های نظارت و پاسخگویی و چالش‌های زیست‌محیطی بود. در پاسخ به این چالش‌ها، شش محور سیاستی شامل آموزش و ارتقای سواد غذایی، تقویت مشارکت اجتماعی، بهبود دسترسی به غذای سالم، کاهش ضایعات غذایی، تقویت نظارت و پاسخگویی مردمی و توانمندسازی جوامع محلی شناسایی شد.
نتیجه‌گیری: ترویج رژیم غذایی پایدار در ایران مستلزم تقویت مشارکت جامعه در تمامی مراحل سیاست‌گذاری، اجرا و نظارت است. اتخاذ رویکردهای مردم‌محور می‌تواند اثربخشی سیاست‌ها را افزایش داده و به تحقق اهداف سلامت، امنیت غذایی و پایداری محیط‌زیست کمک کند.
واژه‌های کلیدی: رژیم غذایی پایدار، مشارکت جامعه، تحلیل سیاست، امنیت غذایی، ایران
متن کامل [PDF 622 kb]   (316 دریافت)    
نوع مقاله: خلاصه سیاستی | موضوع مقاله: تغذيه
دریافت: 1405/3/10 | پذیرش: 1404/11/10 | انتشار: 1405/3/11
فهرست منابع
1. Koliaki CC, Katsilambros NL, Dimosthenopoulos C. The mediterranean diet in the era of climate change: A reference diet for human and planetary health. Climate. 2024;12(9):136. [DOI:10.3390/cli12090136]
2. Burlingame B, Dernini S. Sustainable diets and biodiversity: directions and solutions for policy, research and action2012.
3. Munialo CD, Vriesekoop F. Plant‐based foods as meat and fat substitutes. Food Science & Nutrition. 2023;11(9):4898-911. [DOI:10.1002/fsn3.3421]
4. Downs SM, Payne A, Fanzo J. The development and application of a sustainable diets framework for policy analysis: a case study of Nepal. Food Policy. 2017;70:40-9. [DOI:10.1016/j.foodpol.2017.05.005]
5. Barbour LR, Woods JL, Brimblecombe JK. Local government policy to facilitate healthy and sustainable diets and the broader policy hierarchy: insights from Milan Urban Food Policy Pact cities. Health Research Policy and Systems. 2023;21(1):35. [DOI:10.1186/s12961-023-00988-6]
6. Johnston JL, Fanzo JC, Cogill B. Understanding sustainable diets: a descriptive analysis of the determinants and processes that influence diets and their impact on health, food security, and environmental sustainability. Advances in nutrition. 2014;5(4):418-29. [DOI:10.3945/an.113.005553]
7. Sobhani SR, Omidvar N, Abdollahi Z, Al Jawaldeh A. Shifting to a sustainable dietary pattern in Iranian population: current evidence and future directions. Frontiers in nutrition. 2021;8:789692. [DOI:10.3389/fnut.2021.789692]



XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 20، شماره 5 - ( ویژه نامه زمستان: خلاصه سیاستی 1404 ) برگشت به فهرست نسخه ها