fa آیا بین پلی‌مورفیسم‌های ژن گیرنده ویتامین D با ابتلا به سندرم متابولیک و دیابت نوع دو ارتباطی وجود دارد؟ نتایج یک مطالعه مورد-شاهدی تغذيه nutrition پژوهشي Research <p dir="RTL"><a name="OLE_LINK16">سابقه و هدف:</a> نقش احتمالی ژنوتیپ‌های گیرنده ویتامین <span dir="LTR">D</span> در ارتباط با سندروم متابولیک و اجزاء آن هنوز به روشنی مشخص نیست. هدف از مطالعه حاضر ارتباط بین پلی‌مورفیسم‌های تک نوکلوئوتیدی (<span dir="LTR">SNPs</span>) ژن رسپتور ویتامین <span dir="LTR">D</span> (<span dir="LTR">VDR</span>)&nbsp; با سندرم متابولیک (<span dir="LTR">MetS</span>) و دیابت نوع 2(<span dir="LTR">T2D</span>) در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 است.</p> <p dir="RTL">مواد و روش<span dir="LTR">‌</span>ها: 730 تن (372 نفر مبتلا به دیابت نوع 2 و 358 کنترل) در این مطالعه مورد-شاهدی وارد شدند. پلی‌مورفیسم‌های تک نوکلئوتیدی ژن <span dir="LTR">VDR</span>، <em><span dir="LTR">Fok</span></em><span dir="LTR">I<em>,Bsm</em></span><span dir="LTR">I, </span><em><span dir="LTR">Apa</span></em><span dir="LTR">I</span>و<em><span dir="LTR">Taq</span></em><span dir="LTR">I</span> با استفاده از روش<span dir="LTR">RFLP </span>&nbsp;تعیین شدند. تفاوت‌های آماری در توزیع ژنوتیپی در بین گروه‌ها با آزمون کای 2 ارزیابی شد. برای محاسبه نسبت شانس، رگرسیون لجستیک با هدف بررسی ارتباط فراوانی ژنوتیپ‌ها بین گروه‌های مختلف با خطر سندرم متابولیک و دیابت نوع 2 استفاده شد.</p> <p dir="RTL">یافته<span dir="LTR">‌</span>ها<span dir="LTR">‌</span>: بیشترین فراوانی ژنوتیپ‌ها برای پلی‌مورفیسم‌های تک نوکلئوتیدی&nbsp; <em><span dir="LTR">Bsm</span></em><span dir="LTR">I</span><em>،</em><em><span dir="LTR">Apa</span></em><span dir="LTR">I</span> و <em><span dir="LTR">Taq</span></em><span dir="LTR">I</span> به ترتیب <span dir="LTR">Bb</span>، <span dir="LTR">Aa</span> و <span dir="LTR">TT</span> بودند در حالی که برای <em><span dir="LTR">Fok</span></em><span dir="LTR">I</span> ژنوتیپ <span dir="LTR">FF</span> شایع‌تر بود. تست <span dir="LTR">Adjusted &chi;²</span>&nbsp; نشان داد که تفاوتی بین گروه‌ها در فراوانی ژنوتیپ‌های 4 پلی‌مورفیسم ژن <span dir="LTR">VDR</span> در بیماران دیابتی وجود نداشت. بیماران دیابتی با ژنوتیپ <span dir="LTR">Tt</span> به طور معنی‌داری قند ناشتای سرم (<span dir="LTR">FBS</span>) بالاتری را نسبت به ژنوتیپ‌های <span dir="LTR">TT</span> و <span dir="LTR">tt</span> پلی‌مورفیسم <em><span dir="LTR">Taq</span></em><span dir="LTR">I</span> نشان دادند (009/0 =<span dir="LTR">p</span>). رگرسیون لجستیک هیچ ارتباطی بین ژنوتیپ‌های <span dir="LTR">VDR</span> با خطر سندرم متابولیک نشان نداد.</p> <p dir="RTL">نتیجه گیری: شواهدی مبنی براین که پلی‌مورفیسم‌های ژن <span dir="LTR">VDR</span> نقشی در خطر ابتلا به دیابت نوع 2و سندروم متابولیک در افراد ایرانی دارند، یافت نشد. بررسی‌های بیشتر در قالب مطالعات هم گروهی آینده‌نگر باید صورت گیرد تا ارتباط گسترده ژنوم را برای ارزیابی اثر مستقیم این پلی‌مورفیسم‌ها بر دیابت نوع 2 مشخص گردد.</p> <p dir="RTL"><span dir="RTL">واژگان کلیدی:</span> <span dir="RTL">گیرنده ویتامین </span>D<span dir="RTL">، پلی‌مورفیسم، ژن، دیابت نوع 2، سندرم متابولیک</span></p> <p><strong>Background</strong><strong> and Objectives</strong><strong>:</strong> The possible role of vitamin D receptor (VDR) genotypes in association with metabolic syndrome (MetS) and type 2 diabetes (T2D) is still unclear. This study aimed to investigate the associations between MetS and T2D with the presence of single nucleotide polymorphisms (SNPs) of the vitamin D receptor (VDR) gene in Iranian subjects with T2D.</p> <p><strong>Materials & Methods:</strong> 730 Iranian subjects (372 T2D and 358 controls) were enrolled in this case-control study. <em>Fok</em>I<em>,</em> <em>Bsm</em>I, <em>Apa</em>I and <em>Taq</em>I SNPs of the VDR gene were genotyped using the restriction fragment length polymorphism method. The statistical difference in genotype distribution among the groups was assessed by the &chi;² test. Logistic regression was performed to calculate odds ratios for the association of the genotype frequencies between different groups with risk of MetS and T2D.</p> <p><strong>Results:</strong> The most common genotypes for the <em>Bsm</em>I, <em>Apa</em>I, and <em>Taq</em>I SNPs were Bb, Aa, and TT, respectively, whereas for <em>Fok</em>I, they were FF. Adjusted &chi;² test revealed no difference between the groups in the genotypes frequencies of 4 VDR polymorphisms in T2D subjects. T2D patients with Tt genotype presented a significantly higher FBS (p=0.009) than those with TT and tt genotypes in <em>Taq</em>I polymorphism. Logistic regression showed no association between MetS risk and VDR genotypes.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> In conclusion, no evidence was found showing that VDR gene polymorphisms have a role in the risk of T2D and MetS in Iranian subjects. Further examination should be carried out on large prospective cohort studies, which apply genome wide association to evaluate the direct effect of these polymorphisms on T2D.</p> <p style="margin-left:2.85pt;"><strong>Keywords:</strong> Vitamin D receptor, Polymorphism, Gene, Type 2 diabetes, Metabolic syndrome</p> <p></p> گیرنده ویتامین D, پلی‌مورفیسم, ژن, دیابت نوع 2, سندرم متابولیک Vitamin D receptor, Polymorphism, Gene, Type 2 diabetes, Metabolic syndrome 31 42 http://nsft.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1508-3&slc_lang=fa&sid=1 M Hajimohammadi مینا حاجی محمدی 11500319475328460014006 11500319475328460014006 No Tehran University of Medical Sciences دانشکده علوم تغذیه و رژیم شناسی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران S Shab-Bidar سکینه شب بیدار s_shabbidar@tums.ac.ir 11500319475328460014007 11500319475328460014007 No Tehran University of Medical Sciences دانشکده علوم تغذیه و رژیم شناسی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران TR Neyestani تیرنگ نیستانی neytr@yahoo.com 11500319475328460014008 11500319475328460014008 Yes Shahid Beheshti University of Medical Sciences انستیتو تحقیقات تغذیه‌ای و صنایع غذایی کشور، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی A Djazayery ابوالقاسم جزایری 11500319475328460014009 11500319475328460014009 No Tehran University of Medical Sciences دانشکده علوم تغذیه و رژیم شناسی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران MR Eshraghian محمد رضا اشراقیان 11500319475328460014010 11500319475328460014010 No Tehran University of Medical Sciences گروه اپیومیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران