Iranian Journal of Nutrition Sciences and Food Technology

fa ارتباط پیروی از الگوی غذایی مدیترانه‌ای با دانسیته مواد معدنی استخوان و خطر شکستگی: یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز Adherence to Mediterranean Diet In Relation to Bbone Mineral Density and Risk of Fracture: Accumulative Evidence From a Systematic Review and Meta-Analysis of Epidemiological Sstudies تغذيه nutrition مروري Review سابقه و هدف: به علت یافتههای متناقض و نبود هیچ مطالعهی جهت جمعبندی مطالعات اخیر، این مطالعه با هدف مرور سیستماتیک دادههای موجود در زمینه ارتباط رژیم مدیترانهای با دانسیته مواد معدنی استخوانی و شکستگیها و جمعبندی این اطلاعات در یک متاآنالیز انجام میشود. مواد و روش‌ها: مطالعات قبلی در زمینهی ارتباط رژیم مدیترانهای با دانسیته مواد معدنی استخوانی و خطر شکستگی با جستجو در پایگاههای اطلاعاتی "PubMed" ، "Google Scholar"، "SCOPUS"و "<span dir="LTR" style="background-image:initial;background-attachment:initial;background-size:initial;background-origin:initial;background-clip:initial;background-position:initial;background-repeat:initial;">ISI Web of Science" تا ژوئن 2016 با استفاده از کلیدواژههای <span dir="LTR" style="background-image:initial;background-attachment:initial;background-size:initial;background-origin:initial;background-clip:initial;background-position:initial;background-repeat:initial;">Mesh و  <span dir="LTR" style="background-image:initial;background-attachment:initial;background-size:initial;background-origin:initial;background-clip:initial;background-position:initial;background-repeat:initial;">non-Mesh مرتبط انتخاب شدند. مطالعات مشاهدهای که بر روی انسان‌ها انجام شده بود، ارتباط پیروی از رژیم غذایی مدیترانهای را با خطر شکستگی و دانسیته مواد معدنی استخوانی سنجیده بود، نسبتشانس یا خطرنسبی همراه با فاصلهی اطمینان۹۵٪ برای خطر شکستگی یا دانسیته مواد معدنی استخوانی و یا میانگین و انحراف معیار دانسیته مواد معدنی استخوانی را در طبقهبندیهای امتیاز رژیم مدیترانهای گزارش کرده بودند، انتخاب شدند. یافته‌ها‌: با در نظر گرفتن معیار‌های ورود و هدف مطالعه 13 مطالعه جهت مرور سیستماتیک و 7 مطالعه جهت متاآنالیز انتخاب شدند. در متاآنالیزی بر روی 6 اندازه اثر از 4 مطالعه، کاهش ۳۴ درصدی خطر ابتلا به شکستگی ران با پیروی از رژیم مدیترانهای مشاهده شد (85/0-51/0 ؛66/0=<span dir="LTR" style="background-image:initial;background-attachment:initial;background-size:initial;background-origin:initial;background-clip:initial;background-position:initial;background-repeat:initial;">RR). اگرچه که هتروژنیتی معنیدار در بین مطالعات یافت شد (002/0=Pheterogeneity ؛2/74٪=<span dir="LTR" style="background-image:initial;background-attachment:initial;background-size:initial;background-origin:initial;background-clip:initial;background-position:initial;background-repeat:initial;">I2). آنالیز زیرگروه‌ها نشان دادند که طراحی مطالعه منبع اصلی هتروژنیتی است. ارتباط معکوس در مطالعات کوهورت (87/0-72/0 ؛79/0=<span dir="LTR" style="background-image:initial;background-attachment:initial;background-size:initial;background-origin:initial;background-clip:initial;background-position:initial;background-repeat:initial;">RR) و مورد-شاهدی (85/0-51/0 ؛26/0=<span dir="LTR" style="background-image:initial;background-attachment:initial;background-size:initial;background-origin:initial;background-clip:initial;background-position:initial;background-repeat:initial;">RR) در آنالیز زیر گروه‌ها معنیدار باقی ماند. در متاآنالیز 5 اندازه اثر از ۳ مطالعه، پیروی از رژیممدیترانهای به صورت مثبت با دانسیته مواد معدنی استخوانی در ستون فقرات کمری [اختلاف میانگین دانسیته مواد معدنی استخوانی در مقایسهی بیشترین سطح به کمترین سطح امتیاز رژیم مدیترانهای: 12/0(g/cm2)؛ 06/0-19/0] و استخوان ران [10/0 (g/cm2)؛ 06/0-15/0] مرتبط بود. در مورد کل استخوان ران اختلاف میانگین در مقایسهی بیشترین سطح به کمترین سطح پیروی از رژیم مدیترانهای 11/0 (g/cm2) بود [11/0(g/cm2)؛ 09/0-14/0]. نتیجه گیری: پیروی از رژیم مدیترانهای با کاهش خطر ابتلا به شکستگی و میانگین دانسیته مواد معدنی استخوانی بیشتر مرتبط است.   Background and Objectives: Given the conflicting findings and lack of systematically reviewed publication of previous studies, this study aimed to systematically review available data on the association between adherences to Mediterranean diet (MD) and bone mineral density (BMD) as well as risk of fractures through a meta-analysis.  Materials & Methods: Previous studies in the field of adherence to MD in relation to BMD and risk of fracture were selected through searching PubMed, Scopus, ISI Web of Science and Google Scholar databases prior to June, 2016 by using Mesh and non-Mesh relevant keywords. Observational studies that conducted on humans, examined the relationship between adherence to MD and BMD and risk of fractures, reported odds ratios (ORs) or hazards ratios (HRs) along with 95% confidence intervals for fracture or BMD or reported BMD ҆s mean ± standard deviations (SDs) across categories of MD score were included. Results: Considering inclusion criteria and aim of the study, 13 papers were included for the systematic review and 7 papers included for meta-analysis. In the meta-analysis of 6 effect sizes, obtained from 4 studies, we found that adherence to MD was associated with a 34% reduced risk of hip fracture [overall RR: 0.66; 95% CIs: 0.51 to 0.85]; however, a significant between-study heterogeneity was found (I2=74.2%, Pheterogeneity=0.002). Study design was the main source of between-study heterogeneity; the inverse association remained significant for both cohort [RR=0.79; 0.72-0.87] and case-control studies [RR =0.26; 0.51-0.85]. Adherence to MD was positively associated with lumber spine’s [mean difference of BMD comparing highest and lowest categories of MD score: 0.12; 95% CI: 0.06-0.19 g/cm2], femoral neck [0.10; 0.06-0.15 g/cm2] and total hip [0.11; 0.09-0.14 g/cm2] BMD. Conclusion: Adherence to MD was associated with a reduced risk of fracture as well as with a higher mean BMD. رژیم مدیترانه‌ای, دانسیته مواد معدنی استخوانی, شکستگی, متاآنالیز, مرور سیستماتیک Mediterranean diet, Fracture, Bone mineral density, Meta-analysis, Systematic review 121 134 http://nsft.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2191-1&slc_lang=fa&sid=1 H Malmir هانیه مالمیر hanieh.malmir@gmail.com 11500319475328460016071 11500319475328460016071 No Department of Community Nutrition, School of Nutritional Sciences and Dietetics, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran /Students’ Scientific Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه تغذیه جامعه، دانشکده علوم تغذیه و رژیم درمانی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران/ مرکز پژوهش های علمی دانشجویان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران P Saneei پروانه صانعی saneeip@yahoo.com 11500319475328460016072 11500319475328460016072 No Food Security Research Center, Department of Community Nutrition, Students’ Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran مرکز تحقیقات امنیت غذایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران B Larijani باقر لاریجانی larijanib@sina.tums.ac.ir 11500319475328460016073 11500319475328460016073 No Obesity and Eating Habits Research Center, Endocrinology and Metabolism Molecular Cellular Sciences Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، پژوهشکده علوم غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران A Esmaillzadeh احمد اسماعیل زاده esmaillzadeh@hlth.mui.ac.ir 11500319475328460016074 11500319475328460016074 Yes Obesity and Eating Habits Research Center, Endocrinology and Metabolism Molecular Cellular Sciences Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran /Department of Community Nutrition, School of Nutritional Sciences and Dietetics, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran / Food Security Research Center, Department of Community Nutrition, Students’ Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، پژوهشکده علوم غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران/گروه تغذیه جامعه، دانشکده علوم تغذیه و رژیم درمانی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران/ مرکز تحقیقات امنیت غذایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران