دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر ، s.faraj.b@iau.ac.ir
چکیده: (11 مشاهده)
سابقه و هدف:فعالیت ورزشی منظم و رژیم غذایی حاوی پلی فنلها، رویکردهای غیردارویی موثری هستند که از پیشرفت بیماریهای عصبی جلوگیری میکنند.هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین هوازی و رزوراترول بر سطوح نروتروفینهای هیپوکامپ موشهای صحرایی مبتلا به آلزایمر بود. مواد و روشها:در این مطالعه تجربی، 35 سر موش صحرایی نر 8 هفتهای با نژاد ویستار و میانگین وزن 07/6±25/217 گرم در پنج گروه نرمال (NO)، آلزایمر (AD)، آلزایمر-تمرین (ADT)، آلزایمر-رزوراترول (ADRSV) و آلزایمر-تمرین-رزوراترول (ADTRSV) قرار گرفتند. گروههای مکمل، طی دوره مداخله روزانه 20 میلیگرم RSV (به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) را به صورت خوراکی دریافت کردند. برای القای آلزایمر از آمیلوئید بتای 42-1 خریداری شده از شرکت سیگما-آلدریج استفاده شد. ابتدا برنامه تمرین هوازی شامل دویدن روی تردمیل با سرعت 18-6 متر در دقیقه، پنج روز هفته به مدت هشت هفته اجرا شد. نهایتاً جهت بررسی مقایسه میانگین تغییرات متغیرهای تحقیق از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0 p≤استفاده شد. یافتهها:القای AD باعث کاهش بیان BDNF و NGF شد (0001/0p=). بیان BDNF و NGF در گروه های ADT (به ترتیب 028/0p= و 029/0p=)، ADRSV (به ترتیب 047/0p= و 044/0p=) و ADTRSV (به ترتیب 0001/0p= و 0001/0p=) افزایش معنیداری داشت. افزایش بیان BDNF در گروه ADTRSV نسبت به گروه ADT (040/0p=) و ADRSV (023/0p=) معنیدار شد. نتیجه گیری:تمرین هوازی و RSV در موشهای AD منجر به افزایش BDNF و NGF شده که نشاندهنده محافظت عصبی تمرین و RSV بر بیماری AD است. با این وجود اثر ترکیب تمرین و RSV نسبت به هر کدام به تنهایی بیشتر بود.