گروه تغذیه جامعه، انستیتو تحقیقات تغذیهای و صنایع غذایی کشور، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ، arezoo.rezazadeh@gmail.com
چکیده: (11 مشاهده)
زمینه و هدف: سرانه عرضه آبزیان در ایران حدود ۳۰ درصد کمتر از میانگین جهانی است. مصرف روزانه آبزیان از 4/10گرم در سال ۱۳۹۰ به 9/4 گرم در سال ۱۴۰۱ رسیده است (نرخ رشد مرکب سالانه منفی 9/6 درصد). هزینه سالانه تداوم این روند (بیماریهای قلبی-عروقی قابل پیشگیری، کاهش بهرهوری نیروی کار و فشار بر نظام سلامت) چندین هزار میلیارد تومان است. هر سال تاخیر در سیاستگذاری، این هزینه را دوچندان میکند. مواد و روش ها: جهت شناسایی موانع مصرف آبزیان و ارائه راهکارها برای افزایش مصرف، از مرور نظاممند، مصاحبه با مطلعان کلیدی و مردم و تحلیل ذینقشان استفاده شد. یافته ها: پرتکرارترین موانع مصرف آبزیان به ترتیب عبارتند از:قیمت بالا، دسترسی محدود به مراکز عرضه استاندارد، طعم و بوی نامطبوع، وجود استخوان، و مهارت ناکافی در طبخ و آمادهسازی است. با اولویتبندی گزینههای سیاستی با روش TOPSIS، پنج توصیه سیاستی فوری و کوتاهمدت ارائه شد:1-تخصیص یارانه هدفمند به اقشار آسیبپذیر، 2- نامگذاری "روز ملی مصرف ماهی" همراه با کمپینهای تبلیغاتی گسترده، 3- گنجاندن مفاهیم تغذیهای آبزیان در کتب درسی مدارس، 4- ایجاد کارگروه تخصصی بینبخشی، و 5- ارتقای ایمنی و توسعه زنجیره سرد انتقال آبزیان. نتیجه گیری:اجرای این توصیهها میتواند گامی اساسی در جهت افزایش سرانه مصرف آبزیان و ارتقای سلامت عمومی در ایران باشد.