گروه شیمی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران ، zalangi@gmail.com
چکیده: (5509 مشاهده)
سابقه و هدف:امروزه تقاضا برای محصولات غذایی فراسودمند افزایش یافته است. پوست انار یک محصول فرعی در صنعت میوه و منبع غنی از آنتیاکسیدانهای پلیفنول و تانن میباشد. از خواص درمانی آن میتوان کاهش بیماریهای قلبی و عروقی، کلسترول، ریسک سرطان روده، استرس و رفع مشکلات معده را نام برد. در این پژوهش، اثرات افزودن پودر پوست انار و هل بر خصوصیات حسی و رئولوژیکی کیک روغنی مورد بررسی قرار گفت. مواد و روشها:مقادیر 5/1، 3، 5/4 و 6 درصد پودر پوست انار قرمز به همراه 03/0 و 06/0 درصد هل به خمیر کیک روغنی اضافه گردیدند. ویژگیهای فیزیکوشیمیایی و رئولوژیکی کیک روغنی حاصل از قبیل رطوبت، اسیدیته، pH، رنگ، تخلخل، شاخص حجم، سفتی بافت، رنگ پوسته و خواص حسی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافتهها:نتایج نشان داد افزودن پودر پوست انار و هل تغییرات معنیدار در میزان pH ایجاد نمیکند. اما با گذشت زمان در تیمار شاهد افزایش قابل ملاحظهای دیده میشود. اسیدیته تمامی تیمارها تا روز پانزدهم در محدوده استاندارد قرار داشت. سپس، افزایش اسیدیته مشاهده گردید. حجم نمونهها در مقایسه با نمونه شاهد افزایش یافت. اما طی دوره نگهداری کاهش یکباره حجم در نمونهها مشاهده شد. همچنین، رطوبت و تخلل نمونهها افزایش یافت. اما گذشت زمان، موجب کاهش رطوبت و تخلل در تیمارها شد. از سوی دیگر، افزودن پودر پوست انار موجب افزایش خاکستر و سفتی بافت و کاهش انسجام گردید. *aوb*تیمارها روند افزایشی وL* آنها روند کاهشی داشته است. در نهایت به لحاظ ویژگیهای حسی تغییر قابل ملاحظهای دیده نشد، هرچند تمامی فاکتورهای حسی بهبود یافتند. نتیجه گیری:افزودن پودر پوست انار قرمز و هل به خمیر کیک روغنی باعث تغییرات تأثیرگذار بر ویژگیهای رئولوژیکی و فیزیکوشیمیایی گردید. بهترین نمونه مربوط به تیمار حاوی 5/4 درصد پودر پوست انار و 06/0 درصد هل بود.
Naghavi M, Sayyed-Alangi Z. Effect of Cardamom and Dried Red Pomegranate (Punica granatum) Peel Powder on Organoleptic and Rheological Characteristics of Cupcake. Iranian J Nutr Sci Food Technol 2018; 12 (4) :83-94 URL: http://nsft.sbmu.ac.ir/article-1-2279-fa.html
نقوی مهلا، سیدالنگی سیده زهرا. تأثیر افزودن پودر پوست انار قرمز و هل بر خصوصیات حسی و رئولوژیکی کیک روغنی. علوم تغذیه و صنایع غذایی ایران. 1396; 12 (4) :83-94