دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی ، a_haghighian@sbmu.ac.ir
چکیده: (1 مشاهده)
این خلاصه سیاستی به مسئله سوءتغذیه پنهان در بیمارستانهای ایران میپردازد؛ مشکلی شایع که با افزایش عوارض، مرگومیر، طول مدت بستری و هزینههای درمان همراه است، اما همچنان در زمره اولویتهای مغفولمانده نظام سلامت قرار دارد. یافتهها نشان میدهد شکاف ساختاری در مشارکت پزشکان در مراقبت تغذیهای بیماران بستری – ناشی از ضعف آموزش پزشکی،فشار کاری بالای پزشکان، ضعف فرهنگ همکاری بینرشتهای، کمبود متخصص تغذیه، نبود شاخصهای پاسخگویی و ضعف نظام ارجاع– یکی از دلایل اصلی تداوم این وضعیت است. این پژوهش با بهرهگیری از شواهد علمی، مصاحبه با خبرگان و تجارب بینالمللی، چهار گزینه سیاستی اولویتدار و قابل اجرا را پیشنهاد میکند: (۱) استخدام متخصصان تغذیه، (۲) تشکیل تیمهای حمایت تغذیهای، (۳) افزودن شاخصهای تغذیه به اعتباربخشی بیمارستانها، و (۴) بازنگری کوریکولوم پزشکی با رویکرد آموزش بینحرفهای. بدون بازطراحی نظاممند مشارکت پزشکان در مراقبت تغذیهای، سوءتغذیه بیمارستانی همچنان بهعنوان باری پنهان، پرهزینه و در عین حال قابل پیشگیری بر نظام سلامت ایران تداوم خواهد یافت.