استاد گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، انستیتو تحقیقات تغذیهای و صنایع غذایی کشور، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ، Knayebz@sbmu.ac.ir
چکیده: (1 مشاهده)
سابقه و هدف:کاهش محتوای چربی در محصولاتی نظیر مینارین، منجر به تضعیف شبکه چربی-پروتئین و افت ویژگیهای رئولوژیکی و بافتی میشود. هدف از این پژوهش، بررسی پتانسیل جایگزین کردن چربی با استفاده از اثرات منفرد و متقابل صمغهای کاپا-کاراگینان و گوار بر ویژگیهای رئولوژیکی و بافتی در مینارین با چربی کاهش یافته میباشد. مواد و روشها:در این مطالعه، نمونه شاهد بدون صمغ و نمونههای حاوی صمغ، به ترتیب با غلظتهای مختلف صمغ گوار:کاراگینان (0:0٫4)، (0٫2:0٫2) و (0:0٫4) درصد، با 24 درصد چربی تولید شدند. از آزمون اکستروژن معکوس برای سنجش پارامترهای بافتی، از آزمونهای روبش کرنش و روبش فرکانس جهت تعیین رفتار جریان و خواص ویسکوالاستیک، از افزایش حجم جهت نشان دادن توانایی ساختار در نگهداری هوا و از ارزیابی حسی برای تعیین نمونه برتر از نظر خواص حسی استفاده شد. تحلیل آماری دادهها توسط نرمافزارSPSSانجام گرفت. یافتهها:تمامی نمونهها رفتار رقیقشوندگی با برش داشته و خواص ویسکوالاستیک جامد-مانند (G' > G'') را نشان دادند. صمغ گوار بهتنهایی، علیرغم ایجاد بیشترین ضریب قوام در نمونههای حاوی صمغ، کمترین مدول ذخیره، استحکام بافتی و افزایش حجم را به ثبت رساند. در مقابل، کاراگینان با وجود ضریب قوام پایینتر، شبکهای با الاستیسیته و استحکام بالاتر ایجاد کرد. ترکیب دوگانه گوار-کاراگینان با ایجاد اثر همافزایی، منجر به دستیابی به بیشینه مقدار مدول ذخیره (Pa6840 ± 76000)، استحکام (g22٫36 ± 919٫18)،افزایش حجم (3٫11 ± %55٫8) و بالاترین امتیاز ارزیابی حسی شد. نتیجه گیری:نتایج نشان داد که برهمکنش میان کاپا-کاراگینان و گوار، شبکه ویسکوالاستیک مستحکم با بیشترین افزایش حجم و بالاترین امتیاز ارزیابی حسی را پدید آورد. به همین جهت، استفاده همزمان از این دو صمغ به عنوان فرمولاسیون مناسب برای تولید مینارین با چربی کاهش یافته و پایداری ساختاری بالا پیشنهاد میگردد.