دانشگاده علوم تغذیه و صنایع غذایی ، marjanbazhan@yahoo.com
چکیده: (9 مشاهده)
زمینه و هدف: همکاری دانشگاه و صنعت در دنیای امروز یکی از ارکان اصلی نوآوری، اشتغالزایی و توسعه اقتصادی پایدار است. با این حال، در ایران، به ویژه در حوزه صنعت غذا، این تعامل بسیار ضعیف و ناپایدار است. خلاصه سیاستی حاضر با هدف تحلیل موانع همکاری دانشگاه و صنعت غذا در ایران و ارائه راهکارهای سیاستی برای رفع این موانع تدوین شده است. روش کار: این خلاصه سیاستی برگرفته از یک مطالعه کیفی با مشارکت ۳۹ نفر از صاحبنظران دانشگاهی و صنعتگران برجسته حوزه غذا است. یافتهها: چهار دسته مانع اصلی شناسایی شد: "فرهنگی و نگرشی" (بیاعتمادی، ترس از افشای اسرار، تفاوت در رسالت)، "ساختاری و سازمانی" (بروکراسی پیچیده، نبود زیرساخت، تمرکز آییننامه ارتقا بر مقاله)، "دانشی و مهارتی" (شکاف میان آموزش و نیاز صنعت)، و "اقتصادی" (ابهام در مالکیت فکری، انتظارات مالی غیرمنطقی). در مقابل، پنج بسته سیاستی شامل تقویت فرهنگ تعامل، توسعه زیرساختهای مشترک، توانمندسازی نیروی انسانی، کاربردی کردن پژوهشها، و اصلاح قوانین و مقررات پیشنهاد میشود. نتیجهگیری: اجرای همزمان این بستههای سیاستی میتواند شکاف بین دانشگاه و صنعت غذا را کاهش داده و به رونق تولید و امنیت غذایی کشور کمک کند.
Bazhan M, Khosravi-Darani K. Bridging the Gaps: Redesigning Policies for Sustainable University–Food Industry Collaboration in Iran. Iranian J Nutr Sci Food Technol 2026; 20 (5) :93-96 URL: http://nsft.sbmu.ac.ir/article-1-4158-fa.html
باژن مرجان، خسروی دارانی کیانوش. پیوند شکافها: بازطراحی سیاستهای همکاری پایدار دانشگاه و صنعت غذا در ایران. علوم تغذیه و صنایع غذایی ایران. 1404; 20 (5) :93-96