|
تقویت مشارکت جامعه برای تسریع گذار به رژیمهای غذایی پایدار در ایران: چالشها و گزینههای سیاستی
|
لیدا شمس   ، الهام حججی* ، احمدرضا درستی مطلق ، انسیه جمشیدی ، ندا عزالدین |
| دانشگاه علوم پزشکی تهران ، elhamhojaji@yahoo.com |
|
|
چکیده: (10 مشاهده) |
مقدمه و هدف: رژیم غذایی پایدار رویکردی است که ضمن تأمین سلامت و امنیت غذایی، آثار زیستمحیطی را کاهش داده و از نظر اقتصادی و فرهنگی قابل پذیرش است. با وجود اهمیت این موضوع، مشارکت جامعه در سیاستهای مرتبط با رژیم غذایی پایدار در ایران همچنان محدود است. این خلاصه سیاستی با هدف ارائه چالشها و پیشنهادات سیاستی برای ترویج رژیم غذایی پایدار مبتنی بر مشارکت جامعه تهیه شده است.
مواد و روشها: این خلاصه سیاستی از یک مطالعۀ کیفی با رویکرد تحلیل سیاست، استخراج شد. دادههای این مطالعه، از طریق مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته با خبرگان حوزههای مرتبط، و نیز یک مرور حیطهای بر مطالعات و اسناد منتشرشده گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای هدایتشده تحلیل شد.
یافتهها: مهمترین چالشها شامل آگاهی ناکافی مردم، مشارکت محدود در تصمیمگیریها و برنامههای اجرایی، دسترسی نابرابر به غذای سالم، ضعف هماهنگی بینبخشی، ناکارآمدی نظامهای نظارت و پاسخگویی و چالشهای زیستمحیطی بود. در پاسخ به این چالشها، شش محور سیاستی شامل آموزش و ارتقای سواد غذایی، تقویت مشارکت اجتماعی، بهبود دسترسی به غذای سالم، کاهش ضایعات غذایی، تقویت نظارت و پاسخگویی مردمی و توانمندسازی جوامع محلی شناسایی شد.
نتیجهگیری: ترویج رژیم غذایی پایدار در ایران مستلزم تقویت مشارکت جامعه در تمامی مراحل سیاستگذاری، اجرا و نظارت است. اتخاذ رویکردهای مردممحور میتواند اثربخشی سیاستها را افزایش داده و به تحقق اهداف سلامت، امنیت غذایی و پایداری محیطزیست کمک کند. |
|
| واژههای کلیدی: رژیم غذایی پایدار، مشارکت جامعه، تحلیل سیاست، امنیت غذایی، ایران |
|
|
متن کامل [PDF 622 kb]
(10 دریافت)
|
نوع مقاله: خلاصه سیاستی |
موضوع مقاله:
تغذيه
دریافت: 1405/3/10 | پذیرش: 1404/11/10 | انتشار: 1405/3/11
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
